๐ ข่าวโลกร้อนร้อนประดังคนทั้งโลก
ผู้นำต่างอุปโลกน์ทางแก้ไข
ข่าวโนเบลสันติภาพทราบทั่วไป
ประธานาธิบใด! อะไรนา
๐ ข่าวตั้งพรรคหลักใหม่ในบ้านเมือง
จากสีเหลืองเป็นสีสันนัก 'สรรหา'
ข่าวทุจริตมิจฉาชั่วมั่วเรื่องยา
ข่าวรถไฟฟ้า แอร์ผ่อนทิ้ง? ยิ่งชวนงง
๐ ข่าวมาบตาพุดผุดพิษทิ้งฤทธิ์ร้าย
ข่าวเลือกนายตำรวจเก็งกันก้นก่ง
ข่าวนักเรียนจ้องตีกันบั้นโคตรวงศ์
ข่าวชีสงฆ์กินเหล้าเมามั่วไป
๐ ตาสมแวบตามองกล่องภาพสี
มือก็รี่รับของเขาส่งให้
แล้วจับจัดเป็นแถวเข้าแนวไป
พลางในใจคิดถึงข่าวแต่เช้ามา
๐ ตาสมเห็นข้าวของกองเกลื่อนกลาด
แกก็จัดให้สะอาดไม่พักว่า
นี่ถ้าบ้านเมืองเล็กเหมือนร้านค้า
แกกะกวาดทุกปัญหาไปชั่งกิโล
๐ เหงื่อก็เหนอะ เหนื่อยก็เหนื่อย เมื่อยไหล่หลัง
พอสะอาด เพียงเอนนั่งก็โล่งโข
พลันเถ้าแก่เดินมาพาลพาโล
"โอย ไอ้โง่ ใครให้เอ็งมาวุ่นไป
๐ ข้าวของข้าวางดีดีตามที่มัน
ฉิบหายกัน ข้าจะหาถุงที่ไหน
ไหนสบู่ ไหนมาม่า ไหนถ่านไฟ
ไปนั่งไป๊ ตาเคอะเซ่อ เออ! หักเงิน
๐ ตาสมนั่งหน้าจ๋อยคอยคำสั่ง
ทีวีดังแกชะโงกดูงกเงิ่น
เห็นวงกลมหมุนหมุนลุ้นกันเพลิน
ล่าง '๕๕' ตาสมเมิน เจ้ามือกิน
๐ ช่วงไปนานเถ้าแก่แกรวยโก้
แต่งร้านใหม่เอี่ยมโอ่ไฮโซสิ้น
แต่ตาสมยังขนของ กวาดกองดิน
แวบดูจอแอบ 'อิน' ศึกหมัดมวย
๐ ข่าวนักเรียนถ่ายคลิปเป็นสิบเรื่อง
นักการเมืองยึกยักอยากแก้ด้วย
ตาสมเห็นอยากเฟวี้ยงหัวด้วยกระบวย
"เฮ้ย ตาสม มาม่าถ้วยอีกสามลัง!"
---เทพธิดากวี---
หลาย ๆ ครั้ง ในการนิรมิตงานแต่ละชิ้น ข้าทอดมองเข้าไปภายใน จับจิตอันวิ่งไหวไปเรื่อย
แล้วนำริ้วรอยแห่งการเคลื่อนไหวของอารมณ์นั้น มาร้อยลงเป็นอักษร
ด้วยเหตุนี้ จินตนาการในงานบางชิ้นจึงเฟื่องฟุ้งวิจิตร แต่หลายครั้งก็เข้าใจยาก
เพราะเป็นเพียงแต่ลายอารมณ์...
บางครั้ง ใจแคบ เป็นเพียงโลกเล็ก ๆ ที่มองผ่านดวงตาคู่เล็ก ๆ ของข้าเท่านั้น
...
วันหนึ่ง มีโอกาสสงบ เลิกสนใจตนเองสักพัก ต้องหันมาสนใจสิ่งรอบตัวด้วยความจำเป็น
แต่ความจำเป็นดังกล่าว ทำให้ข้าเห็น เห็นโลก เห็นผู้อื่น ตัวตนอันชัดเจน เข้มข้น เริ่มมลายลง เชื่อมโยงกับผู้อื่น
พลันวิถีแห่งกวีเส้นใหม่ปรากฏแก่ข้า
รอยยิ้มน้อย ๆ จึงปรากฏ
แม้มิใช่จุดเปลี่ยนยิ่งใหญ่ ที่จักเปลี่ยนตัวตนของข้าให้บรรลุสู่ภาวะใหม่ แต่ข้าเชื่อว่านี่คือก้อนน้ำก้อนใหม่ในน้ำพุชีวิต
ก้อนน้ำที่พุพวยให้น้ำพุสูงขึ้นกว่าเดิมอีกนิด
งานชิ้นนี้ ข้าขอทูนมอบแด่แผ่นหลังทุกแผ่นที่ค้ำยันชีวิตของข้าไว้ และความสรรเสริญหัวใจทุกดวงที่ไม่ยอมแพ้ต่อชะตาชีวิต
สุดท้ายข้าขอยืนยัน พวกท่านทั้งหลายต่างเป็นกวีในกิจแห่งท่าน...